11 Yaş Kaç Kilo Olmalı? Bir Çocukluk Hikayesi
Kayseri’de, bir çocuğun büyüdüğü o eski mahallede, her şey biraz daha yavaş ve sakin olur. Ama bir o kadar da karışıktır. Havanın soğuk, kalbinin sıcak olduğu bir dönemde, yaşadığım bir anı hatırlıyorum. O an, yıllar sonra bile bir şekilde aklımdan çıkmadı. O zamanlar belki de yaşadığım duyguların o kadar önemli olduğunu fark etmemiştim ama bugün geriye bakınca, o anın, çocukluğumun belki de en öğretici zamanlarından biri olduğunu görüyorum.
“Sen Ne Kadar Kilolusun?” Sorusu
O yaz tatilindeydi, 11 yaşındaydım. Yazın sıcağında, mahallede arkadaşlarımla her sabah futbol oynamaya giderdik. O oyunlar, hayalini kurduğum o kahramanlık hikâyelerine yakın bir şeydi. Ama işte, o gün… O gün bir şey oldu. Çocuklar, bir şekilde benim fazla kilolarımın farkına vardılar. “Sen ne kadar kilolusun?” diye sordular. O cümleyi o kadar basit, o kadar soğuk bir şekilde söylediler ki, hiç beklemediğim bir yerden vurulmuşa döndüm. O an, nasıl hissettiğimi hâlâ tam olarak anlatamam. Bir yanım utanıyor, diğer yanım ise ne olduğunu anlamıyordu.
Evet, ben 11 yaşında, belki de yaşımın gerektirdiğinden biraz daha kilolu bir çocuktum. Ama o kadar da önemli değildi, değil mi? O zamanlar bu düşünceler beni gerçekten çok sarsmıştı. O kadar çok soru vardı kafamda: “11 yaş kaç kilo olmalı ki?”, “Neden ben? Neden ben kilolu görüyorum?” Derken, bu düşünceler hiç geçmedi.
Evde Bir Sessizlik
Evde, bu sorunun ardından günlerce bir sessizlik oldu. Annem ve babam, bana her zaman sevgiyle yaklaşan insanlardı. Ama o an, gözlerinde bir endişe gördüm. Onlar da anlamışlardı. Bir akşam, annem mutfakta yemek hazırlarken, ben bir kenarda oturuyordum. “Bir şeyler söylemek istiyorum” dedi annem. Gözleri, belki de yıllarca içindeki tüm endişeyi gösteriyordu. “Seninle ilgili hiç endişelenme, ben hep seni olduğun gibi sevdim ve senin sağlıklı olman her şeyden önemli.” Ama o an, o cümle ne kadar sevgi dolu olsa da, bana ulaşamamıştı. Beni rahatsız eden şey sadece dış görünüşüm değildi, aslında içimdeki o korku ve belirsizlikti. O günlerde, insanın gerçekten kaç kilo olması gerektiğini kimse bilemezdi, ama bende bir şey vardı, bir şey eksikti. Belki de bu yüzden o an, her şeyin en normal halini anlamak zor gelmişti.
Bir Soru: 11 Yaş Kaç Kilo Olmalı?
İnsan, büyüdükçe her şeyin biraz daha farklı olduğunu anlıyor. Çocukken o kadar büyük bir dert gibi görünen her şeyin aslında öylesine geçtiğini, zamanla unutulacağını düşünüyor. Ama 11 yaşındaki ben, çok farklı hissediyordum. O anki ruh halimi hatırladıkça, “11 yaş kaç kilo olmalı?” sorusu, sadece benim kafamda değil, herkesin kafasında dönüp duruyordu. O zamanlar, herkesin gözünde farklı bir ideal beden vardı. O yaşlarda, vücudunun fazla ya da eksik olduğunu hissetmek, aslında bir başına olmak gibi bir şeydi.
Bunu hissettiğimde, spor yapmaya başladım. Ama yalnızca bu dışarıdan birinin bana ne demesi gerektiğini kabullenmemek için değil, aslında içimdeki o eksikliği tamamlamak için. Annem bana hep “Önemli olan sağlıklı olman” derdi, ama ben biraz daha fazla harekete geçerek, içimdeki huzursuzluğu çözmeye çalışıyordum.
Bir Yıl Sonra
Bir yıl sonra, artık o yaz tatilinin üzerinden epeyce bir zaman geçmişti. Futbol oynarken hiç kimse artık beni “kilolu” olarak tanımlamıyordu. Ama ben, içimdeki huzuru bulmaya çalışırken, aslında kilo vermenin sadece bir sonucu olduğunu fark ettim. Benim için gerçek başarı, yalnızca fiziksel değil, aynı zamanda duygusal bir başarıydı. O an, kendimi daha güçlü hissediyordum. 11 yaşında, kafamda ne kadar çok soru vardı ve o soruların cevapları her geçen gün daha da netleşiyordu.
İçimdeki eksiklikleri ve korkuları bir kenara bırakmayı öğrendim. Artık, 11 yaşında kaç kilo olmam gerektiğiyle ilgili düşünmüyordum. Çünkü aslında önemli olan, kendini sevmen, kendi bedenine saygı duyman ve sağlıklı olmandı. Ve en önemlisi, etrafındaki insanların sevgisini sadece dış görünüşüne göre değil, kim olduğuna göre vermeleriydi.
Sonuç Olarak
Bugün, o eski çocukluk kaygılarımın yerini, daha sakin bir yaklaşım aldı. 11 yaşında kaç kilo olmalıyım sorusu, zamanla daha az önemli bir hâle geldi. Hayat, büyüdükçe daha çok şey öğretiyor. Kilo, dış görünüş, bedenin şekli… Hepsi, geçici şeyler. Önemli olan, kendini nasıl hissettiğin ve kim olduğun. İnsan, ancak içindeki huzuru bulduğunda, bedeninin de en doğru haliyle uyum sağladığını hissediyor. Şimdi, o yaz tatilinin hatıralarına gülümsüyorum. Çünkü 11 yaşında kilolu olmak, sadece o yaşın verdiği bir hismiş. Önemli olan, zamanla büyüyüp, gerçekten kendini sevmeyi öğrenmekti.